In memoriam Em. Prof. Marc Bracke
Met droefheid melden wij u het overlijden van em. prof. Marc Bracke. We willen hier even stilstaan bij het rijke leven en de carrière van Marc:
Marc begon zijn carrière eind jaren 80 aan de Kliniek voor Radiotherapie en Nucleaire Geneeskunde, waar hij meteen werd erkend als zowel briljant als buitengewoon collegiaal. Opgeleid als klinisch bioloog, voltooide hij talrijke specialisaties – waaronder klinische chemie, in-vitro nucleaire geneeskunde, microbiologie en hematologie – en combineerde hij zijn functie als directeur van een klinisch laboratorium met onderzoek in experimentele kankerbiologie. In 2000 werd hij deeltijds docent aan de Universiteit Gent en in 2007 gewoon hoogleraar. Marc was in 2016 ook een van de medeoprichters van ons 'Cancer Research Institute Ghent'.
Marc bouwde een indrukwekkende wetenschappelijke erfenis op: meer dan 300 publicaties over kankerinvasie en -metastasering, de rol van adhesiemoleculen zoals cadherines, en de effecten van natuurlijke stoffen zoals die in hop, rode wijn en citrusvruchten – werk dat zelfs internationale media-aandacht kreeg.
Hij was tevens een gepassioneerd en getalenteerd docent binnen de biomedische wetenschappen. Studenten waardeerden zijn heldere uitleg en zijn vermogen om de kloof tussen laboratoriumwetenschap en klinische praktijk te overbruggen.
Als bijdrage aan de wetenschappelijke gemeenschap beoordeelde Marc talloze projectvoorstellen voor kankerstichtingen, steeds met dezelfde toewijding en oog voor detail.
Bovenal was Marc een warm en oprecht persoon, echtgenoot en (groot)vader. Hij hechtte waarde aan langdurige relaties, ondersteunde studenten tot ver na hun doctoraat en bracht humor en menselijkheid in elke werkomgeving waar hij binnenkwam. Velen zullen hem ook herinneren als een getalenteerd muzikant met een memorabele Joe Cocker-imitatie. Met zijn overlijden verliezen we niet alleen een bekwaam wetenschapper en docent, maar ook een zeer gerespecteerde collega en vriend.
We betuigen ons oprechte medeleven aan zijn familie, vrienden en iedereen die het voorrecht had hem te kennen.
(Met dank aan Prof. Olivier De Wever en Prof. An Hendrix voor bovenstaande overlijdenstekst)